o voceiro

XXL-American way of life

2006-11-16T14:58:00.000+01:00

Publica El Confidencial que o ministerio de sanidade e consumo pediu ó Burguer King que retire a súa campanha da hamburguesa xxl polas súas nefastas consecuencias na saúde, en especial na dos máis cativos...

O Berce do Mundo Celta

2006-11-04T12:17:00.000+01:00

Unha teoría de investigadores italianos sitúa en Galicia o berce do mundo celta

the meatrix 2: revolting

2006-03-31T00:50:00.000+02:00

A segunda parte de The Meatrix en:

http://www.themeatrix2.com

O TAMIFLU, DONALD RUMSFELD E O NEGOCIO DO MEDO

2006-03-16T20:52:00.000+01:00

Extracto da Editorial do nº 81 (abril-2006) da revista DSALUD (http://www.dsalud.com/) por José Antonio Campoy
¿Sabes que o virus da gripe aviar foi descuberto hai 9 anos en Vietnam?
¿Sabes que desde entón morreron só 100 persoas EN TODO O MUNDO TODOS ESTOS ANOS?
¿Sabes que os norteamericanos foron os que alertaron da eficacia do TAMIFLU (antiviral human) como preventivo?
¿Sabes que o TAMIFLU apenas alivia algúns síntomas da gripe común?
¿Sabes que a súa eficacia ante a gripe común está cuestionada por gran parte da comunidade científica?
¿Sabes que ante un SUPOSTO virus mutante como o H5N1 o TAMIFLU apenas aliviará a enfermedade?
¿Sabes que a grie aviar ata a data só afecta as aves?
¿Sabes que comercializa o TAMIFLU? LABORATORIOS ROCHE
¿Sabes a quen comprou ROCHE a patente do TAMIFLU en 1996? a GILEAD SCIENCES INC.
¿Sabes quen era o presidente de GILEAD SCIENCES INC e ainda é hoxe principal accionista? DONALD RUMSFELD, actual Secretario de Defensa dos USA
¿Sabes qeu a base do TAMIFLU é o anis estrelado?
¿Sabes quen se quedou co 90% da producción mundial desta árbore? ROCHE
¿Sabes que as vendas do TAMIFLU pasaron de 254 millons no 2004 a máis de 1000 millóns no 2005?
¿Sabes cantos millóns máis pode ganar ROCHE nos vindeiros meses si continua este negocio do medo?
O resumo do conto é o seguinte: Os amigos de Bush deciden que un fármaco como o TAMIFLU é a solución para unha pandemia que ainda non se produciu e que causou 100 mortes en 9 anos. Este fármaco non cura nin a gripe comun. O virus non afecta ó home en condicións normais. Rumsfeld vende a patente do TAMIFLU a ROCHE e este pagalle unha fortuna. Roche adquire o 90% da producción do anis estrelado, base do antivírico. Os governos de todo o Mundo amenazan cunha pademia e compran a Roche cantidade industriais do producto. Nos acabamos pagando o medicamento e Rumsfeld, Cheney e Bush facen o negocio...

¿ESTAMOS TOLOS, O SOMOS IDIOTAS? PÁSAO PARA QUE SE SEPA

Faye

2006-02-19T20:04:00.000+01:00

Nova páxina adicada ó pensador frances Guillaume Faye e á súa obra. Aínda que os textos están en castelán a web está feita na Galiza.
Non comparto o 100% das teses de Faye, pero hai que recoñecer que tén ideas moi válidas. Por suposto non apto para "políticamente correctos":

http://www.geocities.com/gallaecia411/

NON AS SEMENTES "TERMINATOR"

2006-02-16T15:59:00.000+01:00

Faino circular ampliamente.
13 de Febreiro de 2006
http://www.terminarterminator.org
Campaña Internacional Terminar TerminatorRespalda a campaña e presiona o téu goberno ante a xuntanza da ONU en marzo
A Campaña Internacional Terminar Terminator pideche realizar accións ante a máis importante xuntanza do Convenio sobre a Diversidade Biológica de Nación Unidas (COP8-8ª Conferencia das Partes) no Brasil, do 20 o 31 de marzo. Nesta xuntanza se decidirá o futuro da tecnoloxía Terminator.

O ÚLTIMO:
Fai pouca semanas, nunha xuntanza de Nacións Unidas en España, fixose máis evidente que nunca o obxectivo de algúns gobernos e a industria de aproba-la tecnoloxía Terminator -falamos de Canadá, Australia e Nova Zelanda, que agora axudan a Monsanto, Syngenta e outras compañías a rematar coa moratoria "de facto" que tén Nacións Unidas sobre Terminator. Para máis información vexa:http://www.terminarterminator.org

ACTÚE:
Pidese a grupos e individuos que tomen acción este derradeiro mes, que é crucial, antes da xuntanza máis importante do Convenio de Diversidade Biolóxica, do 20 o 31 de marzo de 2006 en Curitiba, Brazil.

1) RESPALDEN A CAMPAÑA - ANTES DO 17 DE FEBREIRO OU ANTES DO 1º DE MARZO: -Grupos de todolo mundo están a sumar os seus nomes o chamada para lograr a prohibición de Terminator - a lista atopase en http://www.terminarterminator.org ou enviando un correo a contact@banterminator.org -Por favor, contacte outros grupos e pidalles que se sumen á campaña.Firme o seguinte: "Opoñemonos a todalas formas da tecnoloxía Terminator (Teconoloxías de Restricción do uso Xenético ou TRUGs).Demandamos ós governos nacionais e organismos internacionais que prohiban Terminator có fin de asegurar que esta tecnoloxía nunca sexa probada no campo ou comercializada."

2) PRESIONES OS SÉUS GOBERNOS:
Presione o séu goberno este último mes antes da reunión de Brasil.Escriba ó seu Ministerio de Medio Ambiente e demandelle que apoie a moratoria sobre Terminator na reunión da COP8.Solicite reunirse cos funcionarios do seu goberno.

DEMÓSTRALLE Á DIRECTORA DE RTVE O AMOR Á LINGUA!

2006-02-14T15:17:00.000+01:00

O 14 de febreiro envíalle á Carmen Caffarel a demostración do noso amor polo galego e achégalle as solicitudes para que RTVE non discrimine o galego. O 14 de febreiro envíalle á Carmen Caffarel a demostración do noso amor polo galego e achégalle as solicitudes para que RTVE non discrimine o galego.

Carmen Caffarel
Directora Xeral RTVE
Prado del Rey, s/n
28223
Pozuelo de Alarcón
Madrid

Señora Directora Xeral:

Neste 14 de febreiro quero amosarlle o meu amor pola lingua galega e achegarlle a miña preocupación porque RTVE discriminou todos estes anos a Galiza. É urxente a recuperación do tempo perdido e que mellor xeito de comezar que equipararnos ás actuacións que RTVE fai en Cataluña.
Por iso pídolle:

1. A recuperación dunha emisora de RNE na nosa lingua (Radio 4), que en Cataluña continúa existindo, mais en Galiza deixou de emitir en 1992.

2.- Que as desconexións de TVE para Galiza se equiparen ás catalás.

3.- Que, na emisión dixital, TVE ofreza versión en galego de todos os filmes, retransmisións deportivas e de todas as series infantís e xuvenís.

4.- Nos programas estatais, potenciar a presenza habitual de solistas e grupos musicais que fan uso das diferentes linguas do Estado, incluído o galego.

5.- Que as páxinas web de RNE e TVE conten tamén cunha versión en galego.
Espero que RTVE deixe de ser alleo á realidade lingüística e cultural de Galiza e cumpra coa obriga de ser un servizo público.

Con confianza na boa acollida desta misiva, reciba unha aperta.
mailto:consultas@rtve.es

TraballaMercaConsumeMorre!!

2006-02-13T10:56:00.000+01:00

O ADN desvela que escoceses e irlandeses deberían procura-los seus ancestros na Galiza

2006-02-10T13:23:00.000+01:00

Navegando pola rede atopo esta nova no diario The Scotsman.
Varios xenetistas escoceses demostran que hai grandes afinidades entre escoceses, irlandeses e galegos, e mesmo chegan a afirmar que é posible unha migracion dende a Galiza cara a esas zonas 6000 anos antes de Cristo...

Todos coa Frikipedia

2006-02-10T12:56:00.000+01:00

Páxina dos amigos da Frikipedia

Interesante artigo do xeneral Leonid Ivashov

2006-01-12T19:31:00.000+01:00

"O xeneral Leonid Ivashov era o xefe do Estado Maior das forzas armadas rusas no momento dos atentados do 11 de setembro de 2001. Este militar, que viviu os feitos dende dentro, ofrecenos un análisis moi diferente ó do seus colegas estadounidenses. Do mesmo xeito que na súa intervención ante a conferencia "Axis for Peace 2005", explica nestas liñas que o terrorismo internacional non existe e que os atentados do 11 de setembro foron un montaxe. O que estamos a ver non é máis que un terrorismo manipulado polas grandes potencias e non existiría sen elas. Afirma que, en vez de finxir unha "guerra mundial contra o terrorismo", a mellor maneira de reduci-los atentados atopase no restablecimento do dereito internacional e a cooperación pacífica entre os Estados así como entre os seus cidadans..."Completo en:http://www.voltairenet.org/article133545.html

Francis Ford Coppola-Mircea Eliade

2005-12-05T15:47:00.000+01:00

O director estadounidense Francis Ford Coppola comenzóu nun hospital de Bucarest o rodaxe da súa nova película, "Youth without Youth" (Xuventude sin Xuventude), despois dunha ausencia de oito anos.O punto de partida do novo proxecto do director de "O padrino", "Apocalypse Now" ou "Dracula" é un conto do autor e filosófo rumano Mircea Eliade.O cineasta e gañador de cinco Oscar non só dirixe a película, senon que é o autor do guión e productor da película, qué se estrenará a finais de 2006 o en 2007.Eliade fascinoulle polos temas que aborda, como o tempo, a conciencia e a base fantástica da realidade, asegurou o director.Para él, este filme implica "o regreso ós ideais artísticos do cine que tiña de neno"."Quero volver a ser xoven, olvidar todo o que sé e ver todo dende a óptica dun estudante. Quero volver a descubrir, esquezer que xa fixen carreira no mundo do cine", relatou Coppola, de 66 anos, ó periódico rumano 'Evenimentul Zilei'.Na película actúan a intérprete alemana de orixe rumano Alexandra Maria Lara, o suizo Bruno Ganz, o británico Tim Roth e o rumanés Marcel Iures.A película conta a historia dun mestre (Tim Roth), que por motivos poco comuns tén que fuxir pouco antes da II Guerra Mundial de Rumania a India, a través de Suiza e Malta. A filmación terá lugar en Bucarest, Brasov e Constanta, xunto á costa do mar Negro.

Sobran os comentarios

2005-11-29T13:42:00.000+01:00

Los expertos denuncian que uno de cada cuatro petroleros no pasa ningún control

O resurdir do paganismo

2005-11-28T18:29:00.000+01:00

Josep Carles Laínez

O paganismo (os paganos) non vén de fóra conquistarnos (iso fixo o cristianismo e quere agora facer o islam); ben ao contrario, estanos devolvendo en todo instante a outra cara do noso espello: velaquí a túa tradición, dinos, síguea se che sentes movido a iso; e se non che sentes, síguea tamén, pois é a túa e non atoparás ningunha outra que o sexa igual.

¿Que se move en vós cando oídes a palabra ?paganismo??

É un término genérico, seino. Ademais, a forza de repetilo quedou en certa medida anquilosado; pero tamén, digamos, blindado. Protexido, por exemplo, dos desenvolvementos da sacralidad partir do tempo da Revolución de 1789, da efervescencia de novas relixións sen fundamento algún, da confusión da estética coa ética e da ética coa estupidez. Falar de paganismo como novo xeito de reformar e reformarnos no mundo non é intentar subirse ao carro dun novo grupúsculo ou colectivo, senón sencillamente recoñecernos como seres humanos cunha capacidade trascendente (aínda que sexa a transcendencia do inmanente), depositarios dun legado cuxa merma é constante por parte dos poderes públicos (e de quen se achan por encima dos públicos) e, sobre todo, sabedores de que só a partir dun arraigo con verdades esenciais e pretéritas podemos encaixar nun territorio inhóspito, a Europa de hoxe.

Desexo desenvolver estes tres puntos no presente artigo, pois para que o paganismo volva ser a
relixión europea maioritaria (e, se os Deuses conceden, a única) non valen, en primeira instancia, as chamadas á afiliación a pequenas sectas nin a voz de ningún pope. Atopámosnos aínda, pesar do tempo transcorrido desde as nosas orixes e dunha continuidade en moi poucos instantes interrompida (se a referencia é a totalidade de tradicións paganas), nun momento de ronroneo imperceptible, pero constante, nun rumor cuxos ecos empezan resoar entre os outeiros, nos claros dos bosques, fronte ao amencer do mar. O ?algo se move? tan usual en todos os previos dunha revolta non ten nada que ver con experiencias extrasensoriales ou profecías. Tampouco con invasións ou verdades. O paganismo (os paganos) non vén de fóra conquistarnos (iso fixo o cristianismo e quere agora facer o islam); ben ao contrario, estanos devolvendo en todo instante a outra cara do noso espello: velaquí a túa tradición, dinos, síguea se che sentes movido a iso; e se non che sentes, síguea tamén, pois é a túa e non atoparás ningunha outra que o sexa igual. O paganismo, ademais, se incardina nunha tendencia xeneralizada que busca nas raíces arrebatadas polas relixións do medo a semente a través da cal reconstruírse, allea a globalizaciones, internacionalizaciones ou economicismos.

Carácter comunitario do paganismo

Unha das principais características do paganismo é o seu carácter comunitario. Sempre foi así. E
ata máis: a non separación de espazo sagrado e profano no vivir cotián das xentes é o máis
característico se atendemos non só á tradición romana, senón tamén á germánica, á céltica ou a
calquera outra. Os ritos eran diarios e aínda que existían diversas figuras de sacerdotes, calquera persoa era libre de invocar, adorar ou sacrificar a quen lle pluguiese, improvisando a oración ou repetindo algunha das estipuladas. De feito, os días ne-fastos eran aqueles onde non había festividad algunha e xa que logo non respondían á mesma esixencia de vínculo comunitario e cultural de todos os fastos. Poño como maior exemplo a relixión romana (desta chegouse a alabar a súa ?ateísmo?, o cal aínda nos vincularía máis a ela) porque é onde máis semejanzas vemos entre moitos dos nosos ritos (ou teimas ou atavismos) e certas formas relixiosas de entón. A continuidade marabilla en nomes de Deuses e Deusas (transformados en santos cristiáns), en procesións travestidas con ropajes galileos, en lugares de peregrinación que nos perviven de entón ou de moito antes. A continuación ata chega ao paradoxal de poder reivindicar unha descristianización do paganismo para volver comezar vivilo. En certo xeito, o cristianismo só sería paganismo folclórico, teología roubada do neoplatonismo e algúns condimentos semitas as máis das veces, á hora de valorar a espiritualidad da maioría ?cristiá?, prescindibles. Ou ata aínda peor: terribles, por ser o germen dunha beatería insulsa e dun pacifismo insulso que nega ao home a súa forza e o seu impulso de ser máis.

Reivindicación pagana

E aquí entra o segundo dos trazos mencionados máis arriba nesta reapropiación, pois a final de
contas proclamarse agora pagano non é elixir (un europeo é pagano ao nacer), senón desposuír ás mostras sociorreligiosas actuais de todo o accesorio con nome de Cristo, limpándoas. Así,
reivindicar o paganismo é asumir tamén uns vínculos filosóficos para moitos talvez ignotos (esa
ligadura que une a Platón, a Plotino, a Proclo e a Damascio) onde se atopa toda a teología cristiá
aprendida nos colexios ou reinventada polos sacerdotes e cuxa originalidad radica nas achegas dos últimos representantes da Hélade, aqueles pensadores de Roma, escritores en grego, que foron copiados e manipulados salvajemente por depredadores sen tradición, sen bases filosóficas e sen cultura: os ?pais? das Igrexas cristiás.

O paganismo dos pobos de linguas neolatinas debería ahondar os seus fundamentos en Grecia e Roma, pois canto sabemos das etapas paganas máis antigas de Europa chegounos, justamente, da nosa civilización. Outras tradicións son tamén valiosas, pero o noso coñecemento delas ou é
predominantemente medieval (o odinismo ou á relixión lituana, pobo, non o esquezamos,
?cristianizado? no século XIV) ou se se remonta no tempo só é mediante observadores alleos a esa cultura (os pobos celtas e Xullo César). Doutras comunidades europeas, tamén hai vestixios e prolongaciones máis ou menos válidas e contrastadas, pero, repito, en ningunha atoparémosnos coa masa de saber e arte cuxo inicio está en Homero e Hesíodo e prolóngase durante máis de mil nos sen solución de continuidade. E, isto é o triste, tal caudal atópase en perigo de perderse para sempre.
Reivindicalo sería unha primeira toma de postura na aceptación dunha orde cultural e social
imprescindible para que ninguén nos roube canto nos corresponde. Neste sentido, os plans de estudo onde a historia de Grecia e Roma é relegada a catro frases, o latín é voluntario e o grego clásico inexistente, onde, ata nas facultades de Filosofía, Plotino é unha nota ao pé de páxina e de Proclo ou da última Escola de Atenas nin se fai mención, onde o resurgir do paganismo grazas a Jorge Gemisto Pletón na Grecia do século XIII quizá se menospreza á mantenta, malia a súa influencia na civilización renacentista (e unha pequena digresión sobre este término: ?renacimiento?, si, e non outro, porque a cultura grecolatina volveu acharse na cima e tomarse como modelo do saber e do crer; o Renacimiento non só son frescos en dependencias vaticanas ou determinadas esculturas de tema bíblico, senón, sobre todo, un intento de volver a reinstaurar e facer revivir aquela época, incluída a relixión, por suposto, en moitos dos seus nomes máis destacados), onde a historia se restringe a algaradas políticas, a dereitos humanos e a invectivas patrioteras? Estes plans de estudo non van axudar a máis nada que sumirnos na ambigüedad e deixamento previas a toda desaparición. Son signos apreciables en todas as decadencias: se se despreza o intrínsecamente propio, nada pode opoñerse a quen de verdade manipula e quere que esquezamos. Pois a verdade é esa: alguén, na actualidade, está anulando a forza da nosa tradición, o vigor da nosa historia, a verdade nacional máis aló dos Estados.

O paganismo europeo, relixión de masas

E este sería o tercer punto arriba definido: arraigarnos ao noso chan é arraigarnos a Europa, sen
medo algún, sen complexos superpuestos, sen desculpas. Revitalizar o paganismo áchase
inexorablemente ligado a un concepto imperial de Europa non como lugar de suma indiscriminada ou de pactismos interesados tan só no poder do capital, senón como contido. Esquezamos xa o término ?continente? para as terras europeas, pois nega toda especificidad e todo ímpetu, subvierte o proceso de unión que se ha de establecer entre todos os seus pobos e deixa de fixar uns contornos absolutamente precisos nos seus límites. Nesa Europa, desa Europa, o paganismo entendido como proceso socializador, como relixión de masas, como alta filosofía, habería de ser o vector. E, repito, un non se ha de converter a nada, pois xa é cidadán europeo e, na antiga Roma, a pertenencia ao Estado era a pertenencia á relixión do Estado; o bautismo (ou a shahada islámica nos conversos actuais), xa que logo, non facía ingresar nunha nova relixión, senón que separaba doutra, justamente da propia.

En Europa, e ata na Magna Europa (EE.UU., Canadá, Nova Zelanda?), hai un crecemento do paganismo entre a poboación. Sendo países anglosajones a maioría, buscan no odinismo ou na tradición sajona máis ou menos adulterada os seus puntos de anclaje. Nas terras de Hispania, é tamén Wicca, xunto a Asatru e as hermandades druídicas, a que máis adeptos está cobrando. Calquera vía é boa se de verdade perséguese ese obxectivo de profundizar nas raíces europeas. Ao mesmo tempo, hase de estar prevido
A vía pagana en Europa é unha vía relixiosa, pero para redescubrir de verdade, en todos os sentidos, como establecer bases sociais fundamentadas de novo na comunidade, a oración e o orgullo de formar parte dun pobo determinado. Hase de empezar desde onde un poida, ata postrándose ante unha pedra se esta representa o baleiro primordial da materia e esa vía cáptanos por completo (a vía da nada, da negación). No entanto, xamais se ha de deixar de ser consciente de cal é a nosa tradición e que a ela, por encima de calquera outra, debémosnos. O Panteón olímpico será sempre o lugar do noso refuxio e cara a onde tenderán os nosos desexos. E habedes de empezar sen demora.

Esta festividad do Solsticio de Verán, ide ao mar ou aos ríos, espídevos, saltade os lumes,
zambullíos nas augas, invocade a Posidón e a Afrodita, bebede ata embriagaros e cando Helios sexa visto de novo no horizonte, honrádeo cun cántico, facede o amor entre vós e reinventad a vida, pois sodes, desta terra, para esta terra. Estaredes sendo, xa, paganos: sen culpas, sen pecados, sen temor. E, este, só será o inicio do camiño.

Que os Deuses sexanvos propicios.

Xa vai sindo hora...

2005-11-22T16:27:00.000+01:00

30 anos dunha forma de governo anacrónica son demasiados...

¡IMOS POLA REPÚBLICA!

The Meatrix

2005-11-21T18:50:00.000+01:00

The Meatrix é producto da primeria Bolsa de Activismo en Flash de Free Range. En febreiro de 2003, Free Range Graphics, unha importante compañía de deseño, invitou a centos de organizacións sen animo de lucro a solicitar a producción gratuita de unha película en Flash. Logo de revisar máis de 50 solicitudes, a bolsa foi otorgada a GRACE (Centro de Acción de Recursos Globais para o Medioambiente). GRACE traballa para rematar coas practicas destructivas e perigosas da cría intensiva de animais e promove-la agricultura sustentable -unha meta cercana ó corazón de Free Range. A reforma da industria rural traduciríase en significativos beneficios en moitas das áreas nas que Free Range loita: saúde, seguridade alimentaria, xustiza económica, dereitos dos traballadores, integridade medioambiental e dereitos dos animais.O corto The Meatrix foi presentada en festivais de cine de todo o mundo

http://www.themeatrix.com/spanish/

Isto cheira mal...

2005-11-19T13:52:00.000+01:00

Despois do descubrimento do perdón por parte da Caixa de 6,57 millóns de € ó ministro Montilla, do PSOE, onte saiu a luz un feito similar pero coa Caixa Galicia, Aznar e o PP como protagonistas, ocurrido no 96. Cada vez estou máis convencido...

¡¡POLÍTICOS ESTAFADORES!!

A ablación de Europa

2005-11-17T18:13:00.000+01:00

José Javier Esparza

Turquía é un país venerable, de ancha e longa historia. Como o Xapón ou Siam. E, coma eles, Turquía tampouco é Europa.
Turquía coñeceu a pegada dos nosos antepasados, dende Haiti ata Troia e Éfeso. Tamén a coñeceron Túnez ou a India. Pero Turquía tampouco é Europa.
Turquía é un vello veciño de estreita intimidade, presencia perenne no Mediterraneo. Como Tiro, Orán ou Alexandría. Pero Turquía tampouco é Europa.
Turquía tivo o seu proceso de modernización, de secularización, na senda de Occidente. Como Taiwán ou como Xordania. Pero Turquía tampouco é Europa.
Turquía forma parte da nosa área xeopolítica, dese "corazón do mundo" do que falaba McKinder. Como Siria e Israel. Pero Turquía tampouco é Europa.
Turquía é un gran país, forte en demografía, rico en cultura, prometedor en economía. Como Exipto, como Irán. Pero tampouco é Europa.
Turquía é un aliado político e militar de gran importancia para a diplomacia norteamericana. Como Canadá e como Marrocos. Pero tampouco é Europa.
É conveninte e oportuno que Europa manteña con Turquía as mellores relacións políticas, económicas e militares. Como con Xapón, Exipto, Xordania, Israel, Siria, Irán, Canadá, Marrocos e o universo mundo en xeral. Pero Turquía non é Europa.
Guiados polo endeble imperativo de que "quepamos todos", hemos renunciado a definir Europa. Corolario: Europa ha deixado de saber que carallo é. O que constitue para o proxecto europeo un golpe moito maior que o eventual rexeitamento dunha sedicente constitución.
Fin do Traxecto.